Archive for the ‘Χριστιανισμός’ Category

Ο Επιφάνιος διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 520 ως το 535.

Ήταν υπεύθυνος για τους κατηχούμενους, πρεσβύτερος και σύγγελος του προκατόχου του, Ιωάννη του Καππαδόκη, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά το θάνατό του. Εξελέγη στις 25 Φεβρουαρίουτου 520, μετά από πρόταση του Αυτοκράτορα Ιουστίνου, με τη σύμφωνη γνώμη επισκόπων, μοναχών και του λαού. Συνοδική επιστολή προς τον Πάπα Ορμίσδα τον περιγράφει ως «έχοντα την ορθή πίστη και φροντίζοντα πατρικώς τα ορφανά».

Ο Πατριάρχης Επιφάνιος αντάλλαξε σειρά επιστολών με τον Πάπα Ορμίσδα, με αντικείμενο την τελική διευθέτηση του ακακιανού σχίσματος, η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από τον προκάτοχό του. Επί της Πατριαρχίας του συνεκάλεσε Σύνοδο που ασχολήθηκε με τον επίσκοπο Λαρίσης Στέφανο, ο οποίος είχε χειροτονηθεί παράνομα, ενώ αρνούνταν την αρμοδιότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θεωρώντας ότι υπάγεται διοικητικά στον Πάπα Ρώμης. Η Σύνοδος αυτή τον καθαίρεσε. Επίσης συνεκάλεσε δεύτερη Σύνοδο, η οποία ασχολήθηκε με τα θέματα του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Ο Επιφάνιος πέθανε το 535. Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 25 Αυγούστου.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7%CF%82_%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82

 

[keidia-5.jpg]Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1921, εορτή των αγίων Αναργύρων, και εκοιμήθηκε ανήμερα των γενεθλίων του εφέτος. 

Μαθητής του αγίου γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή (+1959), καταγόμεν
ου από την Πάρο, μίας από τις αγιότερες μορφές που έχει αναδείξει η ελληνόφωνη Ορθοδοξία τον 20ό αιώνα, ο γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπεδινός μας άφησε, ανάμεσα σε άλλα, μία ωραία και κατατοπιστική βιογραφία του γέροντά του. 
Ο αγιορείτικος (και όχι μόνο) μοναχισμός περικλείει πάντα στους κόλπους του ανθρώπους που βιώνουν βαθιά μέσα τους την αγάπη του Χριστού και του συνανθρώπου. Οι – υπαρκτές – προβληματικές καταστάσεις καλό είναι να μην μας οδηγούν σε γενικεύσεις, γιατί το «φαίνεσθαι», και δη το τηλεοπτικό, δεν ταυτίζεται πάντοτε με το «είναι». Και το λέω αυτό από προσωπική εμπειρία.