Archive for the ‘ΠΟΛΥΜΕΣΑ’ Category

Οδυσσέας Ανδρούτσος

Ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές του 1821 ήταν και ο γιος του Ανδρέα, του περίφημου κλεφταρματολού Ανδρούτσου Βερούση (Ανδρέας-Ανδρίτσος-Αντρούτσος, ο αντρειωμένος εκείνος καπετάνιος που πολέμησε τους Τούρκους στη Ρούμελη, στη θάλασσα με τον Λάμπρο Κατσώνη και στη συνέχεια διέσχισε την Πελοπόννησο πολεμώντας 6.000 Τούρκους) και της Ακριβής Τσαρλαμπά από τη Πρέβεζα. Ο Καπετάν Ανδρούτσος θέλοντας να πάει στη Ρωσία, πέρασε από τη Βενετία. Οι Βενετσιάνοι, όμως, τον έπιασαν καταπατώντας τον λόγο τους. Τον παρέδωσαν στους Τούρκους που τον μετέφεραν στην Κωνσταντινούπολη και τον θανάτωσαν με φριχτά βασανιστήρια αφήνοντας ορφανό τον Οδυσσέα.
Ο Οδυσσέας γεννήθηκε το το 1788 ή το 1789 ή το 1790 στην Ιθάκη, στο σπίτι του παπά Γιάννη Καραβία όπου φιλοξενούνταν η μάνα του. Τον βάφτισαν η χήρα του Λάμπρου Κατσώνη, η περίφημη για την ομορφιά της Μαρουδιά (Μαρία), κόρη του Σοφιανού από την Τζιά, και ο Ιθακήσιος Γιάννης Ζαβός, δίνοντάς του το όνομα του ομηρικού ήρωα Οδυσσέα. Μεγάλωσε στην Πρέβεζα.

Αργότερα ο Αλή Πασάς, μαθαίνοντας ότι ο παλιός του μπράτιμος (αδελφοποιτός), το λιοντάρι της Ρούμελης, ο Ανδρούτσος, είχε αφήσει ορφανό ένα γιο που του έμοιαζε, ζήτησε και τον πήρε στα Γιάννενα. Εκεί ο Οδυσσέας έδειξε τις φυσικές ικανότητές του. Μορφώθηκε αρκετά για την εποχή του. Έμαθε άπταιστα τα αρβανίτικα και τα ιταλικά – τα οποία φαίνεται είχε αρχίσει να τα μαθαίνει από την Ιθάκη. Με τα ιταλικά θα συνεννοείτο αργότερα με τους διαφόρους φιλέλληνες.
Ήταν 16 περίπου ετών, όταν έγινε σωματοφύλακας του Αλή πασά. Αργότερα πήρε το αρματολίκι της Ανατολικής Στερεάς. (περισσότερα…)

Ιστορική μέρα αποδείχθηκε για τον Παναθηναϊκό η 1η Ιουνίου του 1930, καθώς σημείωσε την μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία των ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, συντρίβοντάς τον με 8-2!
Οι «πράσινοι» αντιμετώπιζαν τους «ερυθρόλευκους» στη διεκδίκηση του πρώτου τους τίτλου, με τον κάτοχο του τροπαίου, Άρη Θεσσαλονίκης να έχει τεθεί νοκ άουτ. Οι ευρηματικοί φίλοι των Πειραιωτών σίγουροι για την ανωτερότητα της ομάδας τους, έφτασαν στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας κρατώντας ένα φέρετρο για να «κηδέψουν» τον Παναθηναϊκό, όμως τα σχέδιά τους ανατράπηκαν. Τότε οι «ερυθρόλευκοι» αγωνίζονταν με την μεγάλη ομάδα των αδερφών Ανδριανόπουλων, ενώ στον πάγκο τους  καθόταν ο Τσεχοσλοβάκος Γιαν Κοψίβα με θητεία στην Μπαρτσελόνα. Προπονητής των «πράσινων» ήταν ο Ούγγρος Γιόσεφ Κίνσλερ.

Το πρώτο ημίχρονο λήγει, με τους «πράσινους» να βρίσκονται ήδη μπροστά με 4 -0 με τους Συμεωνίδη και Μεσσάρη που πετυχαίνουν από δύο γκολ. Στο δεύτερο ημίχρονο οι γηπεδούχοι συνέχισαν το ρεσιτάλ με ακόμα ένα γκολ από τον Πιεράκο. Ο Γιώργος  Ανδριανόπουλος σημείωσε δύο τέρματα μειώνοντας για τους Πειραιώτες ωστόσο ένα αυτογκόλ του Κουράντη και δύο τέρματα των Πιερράκο και Μηγιάκη έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη έκταση στον θρίαμβο, διαμορφώνοντας το τελικό 8-2 για τον Παναθηναϊκό.
Το παιχνίδι παρακολούθησαν 10.000 θεατές (ρεκόρ προσέλευσης εκείνης της εποχής), ενώ αμέσως  μετά τη λήξη του αγώνα το φέρετρο διαλύθηκε και τα κομμάτια του χρησίμευσαν για τα επεισόδια που ακλούθησαν, τα πρώτα ίσως καταγεγραμμένα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Δείτε τι έγραφε η εφημερίδα «Βραδυνή» εκείνη την εποχή για τα προεόρτια αλλά και τα επινίκια του ματς:
«Πήγατε χθες στο ματς Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στο ποδοσφαιρικόν γήπεδον της λεωφόρου Αλεξάνδρας; Εάν όχι, χάσατε! Θα βλέπατε μια πρωτοφανώς μαινομένην ανθρωποθάλασσα, αλαλάζοντα και φρενιτιώντα πλήθη, διηρημένον και φανατισμένον κόσμον, έξαλλος από ενθουσιασμόν, λαϊκές μάζες, δεκάδες χιλιάδες πεισμωμένους και εμπαθείς θεατάς.
Η νίκη του Παναθηναϊκού έδωσεν ευκαιρίαν να φανή πως πανηγυρίζουν οι Αθηναίοι νίκες. Η Γλυφάδα… κάηκε ως τις πρωινές ώρες της Δευτέρας. Και οι παραθερίζοντες ξαφνιάστηκαν. Βούιζε ο τόπος από φωνές. Οχτώωω!.. οχτώωω!.. Οι Πειραιώτες φίλαθλοι, αναμένουν με αγωνίαν την ρεβάνς του αγώνος της παρελθούσης Κυριακής. Ασφαλώς όμως χωρίς να ετοιμάζουν… νεκροφόρες. Κάθε βράδυ στο θέατρο του «Λαού», στην επιθεώρησι «έξω όλα», χαλάει κόσμος με ένα νούμερο αθλητικό, στο οποίο σατιρίζονται αθλητικά πρόσωπα και πράγματα. Τώρα δε με την νίκη του Παναθηναϊκού οι φίλοι του χαλού τον κόσμο. Ιδιαίτερα όταν ακούγεται το εξής τραγούδι που τραγουδούν όλοι μαζί: Έγινε ένα ματς το δείλι, πούταν όλο μεγαλείο, κι’ εδοκιμάσθη το τριφύλλι, με το οκτώ-δύο».
Χαρακτηριστικό ήταν και το δίστιχο που σκάρωσαν μετά το τέλος της αναμέτρησης οι φίλοι του Παναθηναϊκού με αναφορά στο αστέρι της ομάδας, Άγγελο Μεσσάρη που πέτυχε δύο γκολ:«Βάλαμε οχτώ στον Ολυμπιακό και τέσσερα στον Άρη, γεια σου Άγγελε Μεσσάρη!».

Η Κάκια Αναλυτή γεννήθηκε το 1934 στον Πειραιά. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, όπου δίδασκε ο Δημήτρης Ροντήρης, και το 1955 έκανε το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι με τον θίασο του Διονύση Παγουλάτου, στο «Φιόρε του λεβάντε» του Γρηγόρη Ξενόπουλου. Ακολούθησε συνεργασία με το θίασο του Αδαμάντιου Λεμού στον «Αγαπητικό της βοσκοπούλας» και με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη στο έργο «Βαθιές είναι οι ρίζες».

Συνεργαζόμενη με το θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, έπαιξε σε πολλά έργα, κυρίως κωμωδίες («Μάμα», «Η κυρία δε με μέλλει», «Κλέφτρα αγάπη μου», «Άσπρο, μαύρο, κόκκινο», «Μαθήματα ηθικής», «Μαριάνα Πινέδα»). Στο θίασο αυτό γνώρισε και παντρεύτηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’50 τον Κώστα Ρηγόπουλο, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη, την ηθοποιό Ζωή Ρηγοπούλου.

Ακολούθησαν συνεργασίες με τη «Νέα Σκηνή» του Κωστή Λειβαδέα, του Ντίνου Ηλιόπουλου, της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Νίκου Χατζίσκου (1962, στην «Όπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ). Την περίοδο 1962-1963 με τον Κ. Ρηγόπουλο και τον Γιάννη Αργύρη συνέπτυξαν θίασο και ανέβασαν την κοινωνική ηθογραφία των Βαγγέλη Γκούφα – Βασίλη Ανδρεόπουλου «Μια πόρτα δραχμές πεντακόσιες».

Το χειμώνα του 1963 δημιουργείται ο θίασος Ρηγόπουλου – Αναλυτή και το θέατρο (χειμερινό και καλοκαιρινό) «Αναλυτή», όπου μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’90 το ζεύγος ανέβασε πολλά έργα, κυρίως μπουλβάρ. Η μεγάλη επιτυχία (1967) και επί χρόνια επαναλαμβανόμενη, του θιασαρχικού ζεύγους, με υποκριτικά κυρίαρχη την Κάκια Αναλυτή, ήταν η κωμωδία «Αγάπη μου Ουάουα». (περισσότερα…)

Ο Άκης Ζήκος (πραγματικό όνομα Ανδρέας Βασίλειος Ζήκος· Αθήνα, 1 Ιουνίου 1974) είναι απερχόμενος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο του κέντρου, κυρίως ως αμυντικό χαφ. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Α΄ Εθνική παίζοντας στην Ξάνθη το 1993. Το 1998 πήρε μεταγραφή στην ΑΕΚ, με την οποία αγωνίστηκε 99 φορές σε 5 σεζόν (1998-2002)και κατέκτησε 2 Κύπελλα Ελλάδας το 2000 και το 2002.

Το καλοκαίρι του 2002 πήγε στη Γαλλία κουβαλώντας τη φήμη του καλύτερου Έλληνα μέσου αμυντικού και υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τη Μονακό. Την πρώτη σεζόν η παρουσία του εκεί τερματίστηκε πρόωρα μετά τον τραυματισμό του στο γόνατο, το Φεβρουάριο του2003. Την ίδια σεζόν πανηγύρισε με τη Μονακό την κατάκτηση του γαλλικού Λίγκ Καπ. Μετά το χειρουργείο και το διάστημα αποθεραπείας που ακολούθησε επανήλθε στην ενεργό δράση για την περίοδο 2003-2004. Το 2004 έγινε ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που συμμετείχε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ (με τη Μονακό), παρά την ήττα της ομάδας του από την Πόρτο στον τελικό με 3-0.

Ο Ζήκος επέστρεψε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2006 υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δυο ετών με την AEK. Οι δηλώσεις του κατά της διαιτησίας έπειτα από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στις 16 Δεκεμβρίου του 2007 στο γήπεδο Καραϊσκάκη προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεων και οδήγησαν στην ποινή τριών αγωνιστικών εκτός αποστολής.Το τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του ήταν στις 20 Απριλίου 2008 εναντίον του Αστέρα Τρίπολης όπου αποθεώθηκε από τους 45.000 οπαδούς της ΑΕΚ μέσα στο ΟΑΚΑ. (περισσότερα…)

Ο Γιώργος Φούντας γεννήθηκε το 1925 και πέθανε στις 28 Νοεμβρίου 2010, ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.
 
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1925 στο Μαυρολιθάρι της Παρνασσίδας στην Φωκίδα.
Μετά το θάνατο στενού του φίλου, αποφάσισε να ασχοληθεί με την ηθοποιία. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Έπαιξε για κάποια χρόνια ποδόσφαιρο στην ΑΕΚ.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο «Νυφιάτικο τραγούδι» και στον κινηματογράφο στην ταινία «Τα Χειροκροτήματα» το 1944. Βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τις χρονιές 1966 και 1967 για την ερμηνεία του στις ταινίες Με τη λάμψη στα μάτια και Πυρετός στην άσφαλτο.

φαραντούρηΗ Μαρία Φαραντούρη γεννήθηκε στην Αθήνα και έγινε γνωστή σε όλον τον κόσμο ως «ιδεώδης ερμηνεύτρια» του Μίκη Θεοδωράκη, παίζοντας, συγχρόνως, σπουδαίο ρόλο στο κίνημα για την αναβίωση της ελληνικής μουσικής. Θεωρείται η πιο αυθεντική έκφραση του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού. Η πλούσια κοντράλτο φωνή της με την τεράστια γκάμα και τη μελωδική ποιότητα σε συνδυασμό με την εξαιρετική δραματική της έκφραση, αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της τέχνης της.

Το 1967 εγκαταλείπει την Ελλάδα και αγωνίζεται ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών, δίνοντας χιλιάδες συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο και στα μεγαλύτερα θέατρα. Παντού οι κριτικές είναι ενθουσιώδεις. Η “Guardian” γράφει: «Μοναδική, η φωνή της είναι ένα δώρο των Θεών του Ολύμπου», ενώ ο μουσικοκριτικός της “Monde” τη χαρακτηρίζει “Τζόαν Μπαέζ της Μεσογείου”.

Ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Μιττεράν στο βιβλίο του “Η Μέλισσα και ο Αρχιτέκτονας” σημειώνει μεταξύ άλλων: “Η Μαρία για μένα είναι η Ελλάδα. Ετσι φανταζόμουν την Ηρα, δυνατή, αγνή και άγρυπνη. Δεν θυμάμαι να συνάντησα άλλον καλλιτέχνη που να μου έδωσε σε τέτοιο σημείο την αίσθηση του θείου.” (περισσότερα…)

1976 Sex Pistols κυκλοφορούν το πρώτο τους σινγκλ «Anarchy in the UK».