Archive for the ‘Βασιλείς της Ελλάδας’ Category

Όθωνας

Ο Όθωνας, πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας μετά απ’ την Επανάσταση του 1821, γεννήθηκε στο Saltzburg στις 20 Μαίου του 1815 και πέθανε στη Βαμβέργη στις 14 Ιουλίου 1867. Ήταν παντρεμένος από το 1836 με την πριγκίπισσα Αμαλία, κόρη του Μεγάλου Δούκα του Ολδεμβούργου Φρειδερίκου Αυγούστου, γυναίκα πολύ δυναμική με έντονα τα σπέρματα της αρχομανίας μέσα της και δεν απέκτησαν απογόνους.

Βιογραφία

Ήταν δευτερότοκος γιος του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου του Α’ και της βασίλισσας Θηρεσίας. Πήρε πριγκιπική μόρφωση. Ήταν άριστος ιππέας και κολυμβητής, γνώστης της γαλλικής και λατινικής, προοριζόταν για πρίγκιπας που δε θα βασίλευε. Σε ηλικία 17 ετών, το 1832, επιλέχτηκε απ’ τις Μεγάλες Δυνάμεις για βασιλιάς της Ελλάδας. Από την εποχή που ο πατέρας του έκανε αποδεκτή την προσφορά του θρόνου αυτού, επιδόθηκε με μανία στη μάθηση της ελληνικής γλώσσας.

Παρόλες τις γνώσεις του ο Όθωνας διακρινόταν για την ασθενική υγεία του, τη βαρηκοΐα του, όπως κι ο πατέρας του και την τραυλότητά του. Το στέμμα της Ελλάδας προσφέρθηκε στον Όθωνα εκ μέρους του ελληνικού λαού από τριμελή επιτροπή, που πήγε για το σκοπό αυτό στο Μόναχο μετά από απόφαση της Εθνικής Συνέλευσης. Στις 24 Νοεμβρίου του 1832 ο Όθωνας αναχωρεί απ’ το Μόναχο και φτάνει στο Ναύπλιο στις 18 Ιανουαρίου του ίδιου έτους. (περισσότερα…)

Advertisements

Βασιλιάς της Ελλάδας (30 Μαΐου 1917 – 12 Οκτωβρίου 1920). Δευτερότοκος γιος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α’ και της βασίλισσας Σοφίας, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 1893.

Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων με μέτρια βαθμολογία. Σε ηλικία 19 ετών πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διαγγελέας του πατέρα του, που ήταν αρχιστράτηγος του ελληνικού στρατού.

Μετά τον εθνικό διχασμό και την εμμονή του Κωνσταντίνου στην ουδετερότητα της Ελλάδας κατά τον Α’ Παγκόσμια Πόλεμο, οι συμμαχικές δυνάμεις με τελεσίγραφο, που παρέδωσε ο αρμοστής τους στον Πειραιά, Σαρλ Ζονάρ, απαίτησαν την απομάκρυνση από το θρόνο τόσο του ιδίου, όσο και του διαδόχου Γεωργίου.

Έτσι στις 30 Μαΐου του 1917 ο Αλέξανδρος αναγορεύθηκε βασιλιάς, σε ηλικία 24 ετών. Στο μικρό χρονικό διάστημα της βασιλείας του προσπάθησε όσο ήταν δυνατόν να μην εμπλακεί στα πολιτικά πράγματα. Η ηπιότητα και η διαλλακτικότητα του χαρακτήρα του συνέβαλαν με την πάροδο του χρόνου στη συμφιλίωςή του με τον Βενιζέλο, παρά το συναισθηματικό βάρος από την εκδίωξη του πατέρα του. Ήταν αρκετά δημοφιλής στις τάξεις του στρατεύματος, εξαιτίας και της Μικρασιατικής εκστρατείας, που ξεκίνησε την περίοδο της βασιλείας του.

Ο δεσμός του με την κοινή θνητή Ασπασία Μάνου, κόρη επιλάρχου Πέτρου Μάνου ιππάρχου των Ανακτόρων, προκάλεσε σάλο, τόσο εντός της βασιλικής οικογένειας, όσο και στον πολιτικό κόσμο. Μάταια ο Βενιζέλος τον συμβούλευσε να παντρευτεί την πριγκίπισσα Μαίρη, κόρη του Βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Ε’. (περισσότερα…)