Archive for the ‘Έλληνες συγγραφείς’ Category


 
Τόπος Γέννησης: Πελοπόννησος- Χιλιομόδι
Έτος Γέννησης: 1889
Έτος Θανάτου: 1977
Λογοτεχνικές Κατηγορίες: Πεζογραφία
Ποίηση
Θέατρο – Σενάριο
Μετάφραση
Μελέτη
Βιογραφικό Σημείωμα

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΩΤΑΣ (1889-1977)

Ο Βασίλης Ρώτας γεννήθηκε στο Χιλιομόδι του νομού Κορινθίας. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Συνιδρυτής της Φοιτητικής Συντροφιάς το 1910. Υπηρέτησε στους βαλκανικούς πολέμους ως Έφεδρος Αξιωματικός και κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου κλείστηκε στα στρατόπεδα του Γκαίρλιτς και του Βέρλ. Πολέμησε επίσης στη Μικρασιατική Εκστρατεία, ενώ κατά τη διετία 1921-1922 υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία του Βερολίνου. Αποστρατεύτηκε το 1927 σε διαθεσιμότητα και με το βαθμό του συνταγματάρχη και από τότε αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία και το θέατρο. Βασικός συνεργάτης του περιοδικού του Κωστή Μπαστιά Ελληνικά Γράμματα και ιδρυτής του Λαϊκού Θεάτρου Αθηνών (1930-1937), που έκλεισε η δικτατορία του Μεταξά, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής οργάνωσε το Θεατρικό Σπουδαστήριο (στο οποίο δίδαξαν μεταξύ άλλων ο Μάρκος Αυγέρης, ο Σοφία (περισσότερα…)

Ο Φώτος Πολίτης (1890-1934) υπήρξε μεγάλος «θεατράνθρωπος» της εποχής του μεσοπολέμου, που υπηρέτησε το θέατρο με πολλές ιδιότητες: του μεταφραστή, του σκηνοθέτη, του κριτικού, του συνεργάτη του Εθνικού Θεάτρου. Σπούδασε νομικά στη Γερμανία, όπου απέκτησε θεατρική παιδεία, επηρεασμένος από τις απόψεις του Max Reinhardt για τη νεωτερική προσέγγιση του αρχαίου ελληνικού δράματος και του σύγχρονου θεάτρου. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη θεατρική κριτική, γράφοντας στις εφημερίδες «Πρωία» και «Πολιτεία», και παράλληλα με την ποίηση και τη θεατρική γραφή. Το 1919 μετέφρασε και σκηνοθέτησε τον «Οιδίποδα Τύραννο», με τον Αιμίλιο Βεάκη στον ομώνυμο ρόλο, σε μια παράσταση που άφησε εποχή. Από το 1932 ως το τέλος της ζωής του συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο ως σκηνοθέτης και συνέβαλε στη στελέχωσή του με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του θεατρικού χώρου και τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής. Αν και ήταν ανοιχτός στις σύγχρονες επιρροές και οι παραστάσεις του ήταν συχνά πειραματικές, επέμενε στη σημασία διατήρησης του κλασικού ρεπερτορίου στο θέατρο, έργο που συνέχισαν οι διάδοχοί του Δημήτρης Ροντήρης και Αλέξης Μινωτής.

Μαργαρίτα Καραπάνου- Γεννημένη στα πούπουλα της ατυχίας

 
Μαργαρίτα Καραπάνου
Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΙΩΣ ΑΠΙΘΑΝΗ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ
1959-1979
ΕΠΙΜ. Β. ΚΙΜΟΥΛΗΣ ΕΚΔ. ΩΚΕΑΝΙΔΑΤης Μικέλας Χαρτουλάρη απο την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

ΛΑΧΤΑΡΑ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ, ΦΟΒΟΣ, ΖΗΛΕΙΑ,
ΜΟΝΑΞΙΑ, ΤΡΑΥΛΙΣΜΑ, ΑΡΡΩΣΤΙΑ,
ΑΝΑΛΥΣΗ, ΕΜΠΝΕΥΣΗ. Η ΠΙΟ ΓΑΛΛΙΔΑ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
ΑΝΑΣΚΑΛΕΥΕΙ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ,
ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΠΑΡΑΚΤΙΚΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ. ΕΝΑ
ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑΣ
«Όλη αυτή η οδύνη πρέπει να βγει σε ένα έργο».

Η Μαργαρίτα Καραπάνου είναι 31 χρόνων όταν το 1977 σημειώνει αυτήν τη φράση στο ημερολόγιό της. Ξέρει πια ότι έχει να παλέψει με την κατάθλιψη· ξέρει ότι πρέπει να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τη μητέρα τηςτη συγγραφέα Μαργαρίτα Λυμπεράκη· ξέρει ότι αγαπά αλλά και μισεί τον αυτοκαταστροφικό αλκοολικό σύντροφό της· ξέρει ότι ο δρόμος της είναι το γράψιμο. Το πρώτο της βιβλίο, η ασεβής Κασσάνδρα και ο λύκος, για τις ανταρσίες ενός κοριτσιού που δυναμιτίζει τον ασφυκτικό κόσμο των μεγάλων, τάραξε τα λογοτεχνικά νερά, κι όμως εκείνη δεν καταφέρνει να στηριχτεί πάνω του για να ξεφύγει από τη νεύρωσή της. Μοναδικό της αποκούμπι, τα ημερολόγιά της όπου αυτοψυχαναλύεται. Τα κρατάει από τα 13 της, γράφοντας άλλοτε στα γαλλικά άλλοτε στα ελληνικά, και θα τα εγκαταλείψει στα 33 της. Για να ακολουθήσουν πέντε ακόμα βιβλία και αρκετές κρίσεις… (περισσότερα…)

Ιάκωβος Καμπανέλλης του Στεφάνου (1922) είναι Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Γεννήθηκε στη Νάξο στις 3 Δεκεμβρίου του 1922. Το 1935 η οικογένειά του έρχεται για μόνιμη εγκατάσταση στην Νίκαια. Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση αλλά όταν συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945 οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.
Όταν γυρίζει στην Ελλάδα, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, το χειμώνα του 1945-46, τον συναρπάζουν… «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου». Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν «ο Χορός πάνω στα στάχυα» που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.
Παντρεύτηκε την ηθοποιό Τάνια Σαββοπούλου.
Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι «Έβδομη μέρα της δημιουργίας», «Η Αυλή των θαυμάτων», «Ηλικία της νύχτας», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Γειτονιά των Αγγέλων», «Βίβα Ασπασία», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», «Αποικία των τιμωρημένων», «Το μεγάλο μας τσίρκο», «Ο εχθρός λαός» και «Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα».
http://el.wikipedia.org/wiki/%…%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%82

Iakovos Kambanelis or Kampanellis (born December 2) is a Greek poet, playwright, lyricist, and novelist.[1] Born 2 December 1922 in Hora in the island of Naxos, Kambanelis appears as one of the most prominent Greek artists of the 20th century. As a survivor of the Mauthausen-Gusen concentration camp, he authored a Mauthausen cantata[1] with music by Mikis Theodorakis[2]. He also authored at least 12 films and he directed two of them. In addition, he was known as a verse writer and for his membership at the board of the Cultural Foundation of the National Bank of Greece (MIET – Morfotiko Idryma Ethnikis Trapezis), along with some of the most prominent Greek artists.
http://en.wikipedia.org/wiki/Iakovos_Kambanelis

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=120311.0#ixzz1fJO2xXcu

Πρώτα βήματα

Χάνδακας 1883. Προσκυνητές των μεγάλων παθών τους όλοι οι Κρήτες απ’ άκρη εις άκρη του νησιού υπομένουν με στωικότητα τον Τούρκο κατακτητή. Χρόνια σκλαβιάς, ατίμωσης, υποταγής και σκληρότητας, με τον πόθο της λευτεριάς άσβεστο να σιγοκαίει στα σπλάχνα του υπερήφανου λαού της Κρήτης. Το όραμα της απελευθέρωσης ζωντανό, καθημερινή ανάγκη και στόχος ιερός για μια χούφτα ανθρώπους ξεχασμένους από την υπόλοιπη Ελλάδα και ηθελημένα άγνωστους για τις τότε μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη. Ανήμποροι πολιτικά αλλά ταυτόχρονα δυνατοί και ρωμαλέοι στην ψυχή τους, που αιώνες τώρα έχουν αποδείξει ότι είναι το εισιτήριο τους για τα πιο σπουδαία θαύματα της ανθρώπινης δεινότητας και θέλησης. Μέσα στην ασυγκράτητη φλόγα της επιθυμίας για απελευθέρωση και τις σχεδιαζόμενες επαναστατικές κινήσεις των Κρητών έρχεται στον κόσμο ο Νίκος Καζαντζάκης. Είναι 18 του Φλεβάρη, ημέρα Παρασκευή(των Ψυχών), γεγονός που ερμηνεύτηκε από τη μαμή ως σημάδι ότι ο Καζαντζάκης θα γινόταν Δεσπότης….

Ανησυχίες και απαντήσεις.

      Μεγαλώνοντας σ’ ένα περιβάλλον αυστηρά θρησκευτικό, σχεδόν θρησκόληπτο, ταυτόχρονα όμως και υπερπατριωτικό, εμπνευσμένο από το όραμα της απελευθέρωσης της Κρήτης από τους Τούρκους ο Νίκος Καζαντζάκης οδηγήθηκε στον ιδεαλισμό κι έκανε στόχο της ζωής του την αναζήτηση της αλήθειας, όποιο κι αν θα ήταν το τίμημα. Η αναζήτηση κάποιου σκοπού, ενός νοήματος, απετέλεσε το κύριο μέλημά του, όταν οι άλλοι νέοι της ηλικίας του χαιρόντουσαν τη ζωή με το δικό τους νεανικό και ανέμελο τρόπο. Γράφει στο έργο του ‘’Βραχόκηπος’’:’’Ποιος είναι ο δρόμος για την εκπλήρωση του δικού μου του νόμου; Να διαταράξω την τάξη, να συντρίψω το πρωτόκολλο, να ξεστρατίσω από τους προγόνους. Να αλητεύσω στ’ απαγορευμένα, στις αγέρωχες κι επικίντυνες περιοχές του αβέβαιου. Να δέχουμε ατάραχος ακόμη περισσότερο: σαν ευλογία την κατάρα του πατέρα και της μάνας. Να έχω το θάρρος να είμαι μόνος’’…. (περισσότερα…)

Θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, αρθρογράφος, διηγηματογράφος ο πολυγραφότατος Ζακυνθινός, Γρηγόριος Ξενόπουλος (1867-1951), γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1867 από πατέρα Ζακυνθινό και μητέρα Φαναριώτισσα. Η οικογένεια γρήγορα επέστρεψε στη Ζάκυνθο όπου ο συγγραφέας πέρασε τα παιδικά του χρόνια.

Στην Αθήνα ο Ξενόπουλος έφτασε το 1883 για να σπουδάσει μαθηματικά. Γράφτηκε μεν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά ποτέ δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του καθώς η λογοτεχνία τον είχε ήδη παγιδεύσει.

Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος από τους κύριους εκπροσώπους της «Νέας Αθηναϊκής Σχολής», μαζί με τον Κωστή Παλαμά και τον Εμμανουήλ Ροΐδη, γνήσιο τέκνο της Γενιά του 1880 θεωρείται από τους εισηγητές του αστικού ρεαλισμού. Περπάτησε πάνω στα ίχνη της ηθογραφίας αλλά διακρίθηκε τόσο στο αστικό μυθιστόρημα όσο και στα θεατρικά έργα, τα οποία διαδραματίζονται σε Αθήνα και Ζάκυνθο, «πατώντας» στην αθηναϊκή αλλά και στην επτανησιακή σχολή. (περισσότερα…)

Στις 16 Φεβορυαρίου έφυγε από τη ζωή ο καθηγητής Σάββας Αγουρίδης, σπουδαίος θεολόγος και πολίτης με κοινωνικές και πολιτικές ευαισθησίες. Η συμβολή του στην μελέτη της Καινής Διαθήκης, το ανοιχτό και γόνιμο πνεύμα με το οποίο συνομιλούσε με άλλα χριστιανικά δόγματα αλλά και οι προβληματισμοί για μεγάλα ζητήματα της εποχής μας, όπως οι έρευνες της γενετικής, τα όρια της επιστήμης, η βιοηθική κτλ. αφήνουν πίσω του ένα σημαντικό έργο, που δείχνει πόσο ενδιαφέροντες δρόμους μπορεί να πάρει η σύγχρονη θρησκευτική σκέψη. Στα κείμενα που ακολουθούν δυο εκλεκτοί συνάδελφοί του, η κ. Μυρτώ Δραγώνα – Μονάχου, καθηγήτρια Φιλοσοφίας, και ο κ. Μάριος Μπέγζος, καθηγητής Φιλοσοφίας της Θρησκείας, παρουσιάζουν πτυχές της προσωπικότητας και του έργου του.

Μαρώ Τριανταφύλλου

Του
Μάριου Μπέγζου* (περισσότερα…)